Siebes Dekker vertegenwoordigt Go Ahead Eagles op de Koninkrijksspelen

Het WK 2026 is in volle gang, met deelname van Nederland en Curaçao (en bijna ook nog Suriname, dat op de valreep sneuvelde). Het brengt een klein beetje de herinnering terug aan de Koninkrijksspelen, een vriendschappelijk sporttoernooi voor jeugdige sporters uit de verschillende delen van het Koninkrijk. Vooral in de jaren zeventig van de vorige eeuw genoot dit evenement een behoorlijk prestige.

Ook Go Ahead Eagles heeft een bescheiden link met deze Koninkrijksspelen. Dat komt door een ‘vergeten’ talent uit Apeldoorn die er namens Go Ahead Eagles het Oranjeshirt mocht dragen: Siebes Dekker. Hij mocht in Deventer ook ruiken aan het eerste elftal, maar tot een officiële wedstrijd in het eerste elftal kwam het net niet. Blessureleed (slijtage aan een heupgewricht) leidde tot een vroegtijdige afkeuring voor het betaalde voetbal en voorkwam een doorbraak.

Dekker, geboren op 23 februari 1954, speelt al op jonge leeftijd voor CSV in zijn geboortestad Apeldoorn. Hij blijkt over talent te beschikken en wordt geselecteerd voor het Gelders elftal voor 14- en 15-jarigen, en later zelfs voor het Nederlands jeugdelftal in dezelfde leeftijdsklasse, met als coach Ron Groenewoud. Medespelers zijn onder anderen Fred Steenbergen (Go-Ahead) en de later bekende profs Huub Stevens (dan Fortuna SC), Ronald Spelbos (Velox), Gerrie Kleton (Ajax) en de latere Eagle Bert Strijdveen (dan nog ZAC (Zwolle)).

Die uitverkiezing levert Dekker enkele mooie trips op. Met Nederland speelt hij op 29 maart 1969 tegen West-Duitsland in Nordhorn voor 15.000 toeschouwers (4-1 nederlaag) en op 5 april in Coventry tegen Engeland (5-2 verlies).

Als 14-jarige (!) speelt Dekker al in het eerste elftal van CSV. Zijn trainer is daar Wim Bleijenberg, een voormalige veelscorende midvoor die onder meer voor Ajax, Blauw-Wit en AGOVV heeft gespeeld en in 1963 Go-Ahead met zijn doelpunten naar de Eredivisie heeft helpen promoveren. Dekker groeit onder zijn leiding door naar zowel de Gelderse als de nationale jeugdselectie voor 16- en 17-jarigen. Hij valt zodanig op, dat Go-Ahead – dat inmiddels Bert Strijdveen al bij ZAC heeft opgepikt – in de zomer van 1970 ook Dekker naar Deventer haalt. Hij komt terecht in de jeugd, waar Henk van Brussel de trainer is.

Bij de Gelderse jeugdselectie krijgt hij af en toe gezelschap van zijn Go-Ahead-collega’s Hans Bleijenberg (de zoon van Dekkers CSV-trainer Wim), naamgenoot André Dekker (geen familie) en Bert van Marwijk. In de nationale selectie speelt hij met jongens als Wim van Til (Feyenoord) en René IJzerman (PEC).

Bij Go-Ahead (vanaf 1971 Go Ahead Eagles) stroomt hij van de jeugd door naar het zogenoemde B-elftal, dat later C-elftal gaat heten. Met dat team wordt hij in 1971 kampioen van Nederland. Via Go-Ahead-bestuurslid Brouwer werkt hij naast het voetbal bij Haverkamp (witgoed en ijzerwaren), en als aanstormend talent mag hij regelmatig meetrainen met de eerste selectie. Als linksbuiten geeft hij dan de voorzetten op targetman Ruud Geels. Af en toe speelt hij ook mee in oefenwedstrijden, maar een officieel duel in het eerste zit er uiteindelijk net niet in.

Een hoogtepunt beleeft Siebes Dekker in 1971 als hij wordt geselecteerd voor het Nederlands elftal dat deelneemt aan de Koninkrijksspelen, een nu bijna vergeten toernooi dat toch een vrij lange geschiedenis heeft, die begint in 1965.

Aanvankelijk werden de Koninkrijksspelen jaarlijks gehouden als toernooi voor jeugdige sporters om de verbondenheid te bevorderen tussen de verschillende landen binnen het Koninkrijk der Nederlanden: Nederland zelf, Suriname en de Nederlandse Antillen. Plaats van handeling was telkens een ander Rijksdeel. Na de onafhankelijkheid van Suriname in 1975, dat daardoor uiteraard niet meer mee kon doen, werd de frequentie langzaam aan minder. De editie van 2009 was de laatste, vooral doordat er in 2010 ook een einde kwam aan de status van de Nederlandse Antillen als zelfstandig land binnen het Koninkrijk. Op de Spelen werd niet alleen gevoetbald, maar ook sporten als bijvoorbeeld judo, atletiek, zwemmen en tennis stonden op het programma.

De zesde editie van de Koninkrijksspelen (van 1971) vindt plaats in Nederland, van 31 juli tot en met 7 augustus. Nederland vaardigt het zogenoemde ‘UEFA-team’ af, met naast Siebes Dekker onder anderen André Dekker (net verkast van Go-Ahead naar Vitesse), de keepers Harry Schellekens (NEC) en René Vermunt (Excelsior), en spelers als Simon van Vliet (ADO), Kees Kist (dan Heerenveen) en clubgenoot bij Go-Ahead Eagles Peter Arntz. Het team wordt gecoacht door niemand minder dan František Fadrhonc. Hij heeft Go-Ahead een jaar eerder verlaten om bondscoach bij de KNVB te worden, en neemt tijdens deze Spelen dus ook de Oranje-jeugd onder zijn hoede.

Siebes Dekker, dan in de pers ook vaak ‘Simon’ of ‘Siem’ genoemd, speelt in beide wedstrijden mee, dus zowel tegen de Antillen als tegen Suriname. Tegen de Antillen (2-0 winst), op 31 juli op het veld van AFC in Amsterdam, scoort hij na ruim een kwartier de openingstreffer, Kees Kist zorgt voor de tweede. Op 5 augustus wint Nederland ook zijn tweede duel tegen Suriname, gespeeld in Papendrecht, met 3-1. Tussendoor winnen de Antillen met 2-3 van Suriname; Nederland sluit daarmee vanzelfsprekend het voetbaltoernooi als winnaar af.

Een jaar later, in de zomer van 1972, volgt Dekkers finest hour. Dan vindt het toernooi plaats in Curaçao op de Nederlandse Antillen. Bij dit ‘snoepreisje’, onder leiding van bondscoach Arie de Vroet, krijgt Dekker onder meer gezelschap van clubgenoot Bert Strijdveen, Huub Stevens (Fortuna SC), Jan Peters (NEC) en Piet Hamberg (NEC, later onder meer FC Utrecht en Ajax).

Alle drie wedstrijden worden gespeeld in het Rifstadion in Willemstad. Nederland wint daar op 24 juli van Suriname met 2-1, waarbij Dekker de gelijkmaker op het scorebord brengt. Twee dagen later verslaan ook de Antillen Suriname (3-1). Als laatste bestrijden Nederland en de Antillen elkaar, op 28 juli, om de winst in het voetbaltoernooi. Er wordt niet gescoord, waardoor de Antillen zich op basis van doelsaldo winnaar mogen noemen.

Medio jaren zeventig vertrekt Dekker ondanks een doorlopend contract bij Go Ahead Eagles, wanneer zijn fysieke gesteldheid een profcarrière in de weg blijkt te staan. Hij gaat weer spelen in het rood en geel van CSV, eerst op het veld, en later – vanwege zijn heupproblemen – in de zaal. “Het is dat Barry Hughes in 1971 bij Go Ahead Eagles de paarse clubkleuren invoerde, anders had ik mijn hele voetballeven in het rood-geel gespeeld”, zegt hij nu.

Siebes Dekker, inmiddels 72 jaar, woont anno 2026 nog steeds in Apeldoorn en volgt het voetbal nog op afstand. Met de deelname van zowel Nederland als Curaçao aan het komende WK in de Verenigde Staten maakt hij dezer dagen vast nog even een trip down memory lane als hij terugdenkt aan ruim vijftig jaar geleden, toen hij zelf, namens Go Ahead Eagles, even in het oranje speelde en een onvergetelijk uitstapje naar Curaçao maakte.